Poszłam tylko uspokoić zamieszanie przed moim domem, ale spotkałam króla demonów, którego ukarałam, i niestety zostałam fałszywie oskarżona o bycie królem demonów i zginęłam z rąk ekipy podbijającej. „Skopię ci tyłek, Pamel Asinov! Sprawię, że łzy popłyną ci z obu oczu!” Najgorszy z nich wszystkich był bohater, Pamel Asinov, który doprowadził mnie do śmierci jako Króla Demonów! Ale kiedy błagałam o zemstę, otworzyłam oczy i okazało się, że minęło 500 lat! Pamel już dawno nie żyje, a „bracia”, którzy pojawili się pewnego dnia... „Fioletowe oczy. To nie jest kolor, który może mieć każdy”. „Ale ja byłam taka od początku”. „Tak, byłaś. Ponieważ jesteś wnuczką arcyksięcia Asinova”. „…wnuczką arcyksięcia Asinova?” Ze wszystkich ludzi to właśnie ja jestem wnuczką „tego” Asinova? Miło jest żyć spokojnie, ale urodziłam się z krwią wroga! „Wszyscy bracia w tym domu mają zwyczaj przytulania ludzi”. Ta gówniana rodzina. Powinnam ich nienawidzić, ale dlaczego wciąż się do nich przywiązuję?